Szkoła Policealna

Rozwiązania dla klimatu - konferencja 30 IX 2014

  
  

więcej...

Sprawozdanie z konferencji


75 rocznica utworzenia Polskiego Państwa Podziemnego - 26 IX 2014

  
  

więcej...

Polskie Państwo Podziemne – tajne struktury państwa polskiego, istniejące w czasie II wojny światowej, od 27 września 1939 roku (utworzenie SZP) do stycznia 1945 (aresztowanie przez NKWD komendanta głównego AK Leopolda Okulickiego) podlegające Rządowi RP na uchodźstwie. Określenie to po raz pierwszy w okupowanym kraju pojawiło się na łamach „Biuletynu Informacyjnego” 13 stycznia 1944 roku.

Propozycje kontynuacji walki i oporu metodami konspiracyjnymi sformułowano na spotkaniach między z władzami cywilnymi Warszawy (prezydentem Stefanem Starzyńskim, Radą Obrony stolicy i gen. Juliuszem Rómmlem (dowódca obrony Warszawy) 25 września). Brał w nich udział gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz. W międzyczasie gen. Rómmel otrzymał od Naczelnego Wodza pełnomocnictwo dowodzenia na terenie całego kraju. Gen. Tokarzewski zaproponował, aby w związku z powyższym to pełnomocnictwo gen. Rómmel przekazał jemu, w celu zorganizowania zakonspirowanych agentur bądź delegatur wojskowo-politycznych państwa polskiego.

W nocy z 26 na 27 września 1939 roku powstała w oblężonej Warszawie Służba Zwycięstwu Polski – konspiracyjna organizacja wojskowa, mająca toczyć walkę przeciw okupantom. 13 listopada 1939 roku została przekształcona w Związek Walki Zbrojnej (ZWZ), podlegający Rządowi RP na uchodźstwie. W ten sposób zachowano ciągłość polityczno-wojskowej kontynuacji władz Rzeczypospolitej Polskiej i pośredni wpływ władz państwowych na sytuację w kraju. 14 lutego 1942 roku generał Władysław Sikorski przekształcił ZWZ w Armię Krajową (AK). Jej komendantem głównym został generał Stefan Rowecki, w kampanii wrześniowej dowódca Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej, autor wojskowego podręcznika walk ulicznych. Utworzenie AK miało służyć scaleniu wszystkich grup wojskowych, podległych do tej pory różnym, podziemnym ugrupowaniom politycznym, w jedną organizację podległą rządowi RP na uchodźstwie. Jesienią 1941 roku do ZWZ należało 40 tysięcy żołnierzy, pod koniec 1942 roku AK liczyła ich już około 200 tysięcy. Była największą podziemną armią w okupowanej Europie. Jednakże większość żołnierzy nie przeszła regularnego szkolenia, a w dodatku mieli oni zaledwie 53 tysiące sztuk broni (z czego tylko 6% broni maszynowej). Główne zadanie Armii Krajowej polegało na gromadzeniu sił, aby uderzyć w chwili załamania się Niemiec. Akcje zbrojne prowadziły bowiem do okrutnych represji – hitlerowcy rozstrzeliwali kilkudziesięciu Polaków za każdego zabitego Niemca. Dopiero pod koniec 1942 roku AK nasiliła działalność dywersyjną: atakowała niemieckie posterunki, wykolejała transporty wojskowe przeznaczone na front wschodni, wysadzała mosty, odbijała więźniów. Na tę zmianę wpłynęło zahamowanie sukcesów Wehrmachtu, osiągnięcie sprawności organizacyjnej przez AK. Polska, choć znajdowała się pod okupacją, posiadała legalny i uznawany na arenie międzynarodowej rząd rezydujący w Londynie. Istniały Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie oraz podziemna Armia Krajowa. W Warszawie mianowano Delegata Rządu na Kraj w randze wicepremiera. Podlegały mu wydziały: wywiadu, dywersji, oświaty, sądownictwa i polityki. Działały konspiracyjne sądy, których wyroki nie tylko wykonywano, ale też ogłaszano w podziemnej prasie. Ta zaś była fenomenem w okupowanej Europie: ukazywało się około 1400 tytułów (z tego 17 wychodziło przez cały czas trwania okupacji). Istniały czasopisma polityczne, wojskowe, literackie, kobiece, humorystyczne. W podziemnych drukarniach wydawano też książki (Niemcy zezwalali tylko na poradniki, np. ogrodnicze). Na przełomie 1943 na 1944 łączny nakład prasy podziemnej wydawanej przez Tajne Wojskowe Zakłady Wydawnicze – koncern wydawniczo-poligraficzny Armii Krajowej wynosił blisko 250 tysięcy egzemplarzy czasopism, 65,5 tys. broszur i 120 tys. egzemplarzy ulotek. Przez całą okupację działały tajne komplety, tzn. podziemne szkoły. Tajna Organizacja Nauczycielska zapewniała im kadrę oraz przygotowywała i rozprowadzała podręczniki. Na terenie Generalnego Gubernatorstwa (GG) utworzono prawie 2 tysiące szkół średnich. Podziemne wyższe uczelnie kształciły polonistów, historyków, matematyków, lekarzy. W czasie wojny, studia ukończyło prawie 10 tysięcy studentów. Ponieważ Niemcy zgodzili się jedynie na działalność podrzędnych teatrzyków i kabaretów (których repertuar miał ogłupiać Polaków), powstały podziemne teatry. W prywatnych mieszkaniach lub piwnicach wystawiano dramaty Słowackiego, Wyspiańskiego, Szekspira. Odbywały się też koncerty i wieczory poetyckie. Ruch oporu w okupowanej Polsce obejmował prawie wszystkie dziedziny życia. Dlatego tajne struktury podporządkowane rządowi emigracyjnemu nazywano po wojnie Polskim Państwem Podziemnym. Drugiego takiego państwa nie było w całej Europie. Największymi działaniami wojskowymi podjętymi przez AK było powstanie warszawskie, które rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 i akcja „Burza” podjęta na wschodnich obszarach Polski. Trwała od 4 stycznia 1944, kiedy wojska sowieckie przekroczyły na Wołyniu granicę polsko-sowiecką z 1939, do stycznia 1945. W początkowej fazie akcja „Burza” opierała się na współpracy wojskowej jednostek polskich i rosyjskich. Po przełamaniu obrony niemieckiej w tych rejonach władze sowieckie złamały te porozumienia wojskowe i internowały tysiące żołnierzy AK. Po upadku powstania warszawskiego stolicą Polskiego Państwa Podziemnego została Częstochowa.


Wikipedia



Dzień Tabliczki Mnożenia - 26 IX 2014

  
  

więcej...


Dolnośląski Festiwal Nauki - 26 IX 2014

  
  

więcej...



Dolnośląski Festiwal Nauki - 25 IX 2014

  
  

więcej...


Ola Strzelczyk - stypendystka Fundacji im. Jerzego Szmajdzińskiego

  
  

więcej...


Początek roku szkolnego w Gimnazjum nr 3

  
  

Początek roku szkolnego w Technikum Budowlanym

  
  

Miejska inauguracja roku szkolnego w Zespole Szkół Budowlanych

  
  

więcej...

W naszej szkole stypendia otrzymali:
- O. Strzelczyk kl. II F - Fundacja im. Jerzego Szmajdzińskiego;
- K. Stachowski kl. III J - stypendium Prezydenta Miasta Legnicy;
- K. Drożdż kl. II C - stypendium Prezydenta Miasta Legnicy.



Kurs florystyczny - 27 X 2014

  
  

więcej...


Profilaktyka uzależnień - 27 X 2014

  
  

więcej...

Dnia 27.10.2014 r. w auli szkolnej w ramach profilaktyki uzależnień odbył się dla uczniów klas gimnazjalnych spektakl, w którym wystąpił zespół „Najemnicy” w składzie: Rafał „Gość” Zalas – wokalista i Michał Racułt – gitara.



Kolejny sukces Oli Strzelczyk - 25 X 2014




Kurs florystyczny

  
  

więcej...


Targi Pracy

  
  

więcej...

Targi odbyły się w Zespole szkół Budowlanych. - To już piąte targi organizowane przez nas w legnickich placówkach edukacyjnych, zaprosiliśmy na nie uczniów ostatnich klas gimnazjalnych z terenu powiatu i uczniów ostatnich klas Zespołu Szkół Budowlanych – mówi Małgorzata Derkacz, kierownik Młodzieżowego Biura Pracy przy legnickim OHP. - Młodzież miała okazję zapoznać się z propozycjami rynku pracy i dalszego kształcenia. W targach oprócz Centrum Edukacji Młodzieży, wzięły udział między innymi Młodzieżowe Biuro Pracy, Powiatowy Urząd Pracy legnicka filia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Pracy i Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa. Swoją ofertę edukacyjną zaprezentował także gospodarz targów, Zespół Szkół Budowlanych. Targi zostały zorganizowane w ramach Ogólnopolskiego Tygodnia Kariery, odbywającego się pod hasłem "Jak zaprzyjaźnić się z rynkiem pracy".

Źródło: lca.pl



Porządkowanie cmentarza

  
  
  

Zbiorczy cmentarz komunalny w Legnicy został uruchomiony w 1822 roku, kiedy po likwidacji parafialnych cmentarzy kościołów św. ap. Piotra i Pawła oraz Najświętszej Marii Panny, założonych na pocz. XIV w. w miejscu dzisiejszych północnych skrajów Parku Miejskiego, zakazano pochówku zmarłych za obrębem murów miejskich. Wówczas, w odległości 1,5 km na wschód od centrum, na obszarze 7,5 ha powstał cmentarz wielowyznaniowy, od początku będący cmentarzem komunalnym. Po raz pierwszy cmentarz uległ rozbudowie w 1845 roku, gdy wielka liczba śmiertelnych ofiar epidemii cholery wymusiła zwiększenie liczby kwater grzebalnych. Wtedy założenie powiększono i uregulowano (według projektu nieznanego z imienia Wolffa), wyznaczając 25 kwater grzebalnych i 3 leśne, w układzie zbliżonym do współczesnego, a także wznosząc tymczasowy dom pogrzebowy. Przez kolejne lata gromadzono fundusze na realizację postulatu wpływowego fabrykanta legnickiego Friedricha Teicherta, który postulował zastąpienie domu okazałą kaplicą położoną w centralnej części cmentarza, co zrealizowano w 1868-1869 r. wedle projektu inspektora Wolffa, poprawionego przez miejskiego radcę budowlanego Johanna Roberta Mendego. Kolejnych powiększeń obszaru nekropolii w kierunku wschodnim dokonywano w latach 1880, 1898 i 1915. W latach 1925-1926 r. do istniejącej kaplicy pogrzebowej dobudowano przykryte kopułą krematorium oraz budynek administracyjny. W 1926 r. w północnej części wyznaczono kwatery dla nowego cmentarza żydowskiego. W latach 30. XX w. nekropolia zajmowała obszar 35 ha i posiadała kształt analogiczny do dzisiejszego. Przy każdej rozbudowie dokonywano przedłużenia istniejących sieci wodnych i kanalizacyjnych, budowano nowe studnie, ciągi piesze i ogrodzenie. W północnej części rozbudowano lasek, a przy III bramie i na końcu jednej z alei równoległych do ul. Wrocławskiej wykonano stawy urnowe z tarasami z kwiatami. W 1938 r. hitlerowskie władze zmieniły północne kwatery żydowskie w cmentarz garnizonowy. W trakcie II wojny światowej w krematorium palono zwłoki ofiar obozu koncentracyjnego Gross-Rosen w Rogoźnicy. Po przejęciu Legnicy przez stronę polską krematorium zostało zamknięte (od tego czasu już nigdy nie pełniło swojej funkcji), a obok niego umieszczono tablice pamięci żołnierzy AK i Sybiraków oraz ustawiono urnę z prochami ofiar. Po wojnie nie zachowały się żadne nagrobki sprzed 1945 r. (w tym kwatera ofiar I wojny światowej) z wyjątkiem 11. grobowców architektonicznych z piaskowca i granitu oraz 10. mauzoleów. Wiele spośród starych płyt nagrobnych wykorzystano do budowy muru od ul. Pawiej do późniejszej ul. Pątnowskiej wzdłuż nasypów kolejowych. Nienaruszona zachowała się praktycznie cała infrastruktura, w tym zespół z kaplicą i trzy architektoniczne, ozdobne bramy. W południowo-wschodniej części cmentarza w 1945 r. powstała zajmująca 0,8 ha kwatera żołnierzy Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej, którzy polegli w trakcie wojny lub zmarli w wyniku poniesionych obrażeń w legnickich szpitalach tuż po wojnie. W 1972 r. w jej zachodniej części ustawiony został monument, ufundowany przez społeczeństwo Legnicy. W północno-wschodniej części cmentarza znajdują się ponadto nieliczne nagrobki żołnierzy radzieckich, którzy zmarli podczas pełnienia służby w Legnicy. W 1974 r. odcięto cmentarz komunalny od żydowskiego ulicą Pamiątkową, przemianowaną później na Pątnowską. W 1993 r. ze wspólnej inicjatywy obecnych mieszkańców miasta i byłych legniczan zamieszkałych w Wuppertalu (miasto partnerskie Legnicy) przy kaplicy stanął symboliczny pomnik w formie granitowej arkady, ku pamięci pochowanych w latach 1822-1945, których groby przestały istnieć, według koncepcji miejscowego artysty Henryka Bacy. W 2. poł. lat 90. XX w. z uwagi na ograniczoną, zmniejszającą się ilość miejsca część leśną, a wcześniej ogrodnictwo, zaczęto przekształcać w normalne kwatery. W 2000 r. w południowo-wschodnim narożniku stanęła cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, według projektu Jacka Mermona z Przemyśla. 23 lipca 2009 r. nawałnica, która przeszła przez Legnicę dokonała wiele szkód na cmentarzu, zniszczonych zostało wiele grobów, a także wiele starych, zabytkowych drzew.


Gra Miejska "Kariera w Legnicy" - III miejsce 22 - 23 X 2014

  

1. Piotr Chmurowski 2. Filip Kopański 3. Igor Opatowicz

więcej...




Piąta edycja Gry Miejskiej przebiegająca pod nazwą „Jak zaprzyjaźnić się z rynkiem pracy”, odbyła się w Państwowej Wyższej szkole Zawodowej. Do rywalizacji przystąpiło 12 legnickich szkół ponadgimnazjalnych. Każdą reprezentowała trzyosobowa drużyna. W Grze Miejskiej wzięły udział: II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego, IV Liceum Ogólnokształcące im. Bogdana Ihora Antonycza w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 4, V Liceum Ogólnokształcące im. Jana Heweliusza, VII Liceum Ogólnokształcące w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 3, Technikum nr 1 w Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego, Technikum Budowlane w Zespole Szkół Budowlanych im. Wojska Polskiego, Technikum Ekonomiczne i Technikum Hotelarskie w Zespole Szkół Ekonomicznych im. Stefana Żeromskiego, Technikum Elektryczne im. Mikołaja Kopernika i Technikum Elektroniczne w Zespole Szkół Elektryczno-Mechanicznych, Technikum Rolnicze i Technikum Weterynaryjne w Zespole Szkół Rolniczych im. Wincentego Witosa, Technikum Samochodowe w Zespole Szkół Samochodowych, Technikum nr 3 i III Liceum Ogólnokształcące w Zespole Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Henryka Pobożnego oraz Akademickie Liceum Ogólnokształcące. Zwycięzcami V edycji zostali uczniowie Technikum Elektrycznego im. Mikołaja Kopernika i Technikum Elektronicznego w Zespole Szkół Elektryczno-Mechanicznych. Drugie miejsce przypadło uczniom Technikum Ekonomicznego i Technikum Hotelarskiego w Zespole Szkół Ekonomicznych im. Stefana Żeromskiego, a na trzecim uplasowała się drużyna z Technikum Budowanego w Zespole Szkół Budowlanych im. Wojska Polskiego. Akademickie Liceum Ogólnokształcące, działające przy przy PWSZ im. Witelona w Legnicy zajęło czwartą lokatę. Reprezentanci zwycięskiej drużyny otrzymali puchary, dyplomy oraz czytniki e-booków. Gra Miejska odbywała się pod honorowym patronatem rektora Państwowej Wyższej Szkoły i prezydenta Legnicy. Jej celem jest między innymi promocja świadomego wyboru planowania kariery edukacyjnej i zawodowej wśród młodzieży legnickich szkół ponadgimnazjalnych, zapoznanie uczestników z różnymi typami karier zawodowych i wskazanie możliwych dróg rozwoju zawodowego. Ponadto dostarczenie wiedzy na temat instytucji funkcjonujących na rynku pracy i zatrudnienia, intensyfikacja kontaktów i wymiany informacji pomiędzy instytucjami rynku pracy. Uczniowie, biorący udział w Grze Miejskiej musieli zmierzyć się między innymi w takich konkurencjach jak układanie najdłuższego szeregu słów związanego z rynkiem pracy, zgadywanie nazw zawodów przyszłości z odczytywanych definicji. Wzięli też udział w quizie wiedzy „Chłopska Szkoła Biznesu”,będącym symulacyjną grą ekonomiczną, kalamburach, prezentacji haseł reklamowych i charakterystyki wymyślonych firm. Szukali też nowych zastosowań dla przedmiotów codziennego użytku. Ogólnopolski Tydzień Kariery to coroczne działanie Stowarzyszenia Doradców Szkolnych i Zawodowych Rzeczypospolitej Polskiej mające na celu inspirowanie ogólnopolskich i lokalnych inicjatyw na rzecz rozwoju poradnictwa zawodowego, czyli wspomagania drogi każdego w drodze do edukacji, zawodu, pracy i kariery.

Źródło: lca.pl



Dzień Edukacji Narodowej 14 X 2014

  
  

więcej...


Wycieczka do Berlina - projekt MKZ II 9 X 2014

  
  

więcej...



Gala laureatów konkursu "Zachowaj trzeźwy umysł" 9X2014

  
  
  



Batik w ramach Legnickiej Jesieni Miedzianej 9X2014

  
  


Metaloplastyka dla każdego 8 X 2014

  
  

więcej...


Wybory do Samorządu Uczniowskiego - 3 X 2014

  
  

więcej...

Tu zobaczysz kto został wybrany


Zajęcia na Politechnice Wrocławskiej

  
  

więcej...


zDolny Ślązak Gimnazjalista - 21 XI 2014


- Enoch Szymocha z kl. II j - w FINALE KONKURSU "zDOLNY ŚLĄZAK GIMNAZJALISTA" - blok językowy - język niemiecki


Gimnazjada - koszykówka chłopców - I miejsce w Legnicy - 19 XI 2014




Moja wizja rośliny transgenicznej - 19 XI 2014


  
  
  


Najpiękniejsze zakątki krajów niemieckojęzycznych - 18 XI 2014

  

więcej...

Dnia 18 listopada 2014 w naszej szkole odbył się konkurs plastyczny z języka niemieckiego pn. „Najpiękniejsze zakątki krajów niemieckojęzycznych”. W konkursie wzięli udział uczniowie gimnazjum, wśród wielu prac nagrodzono następujące osoby:
- I miejsce Marlena Młyniec z klasy 1G
- II miejsce Mikołaj Gelczyński z klasy 3G
- III miejsce Mateusz Gościniak z klasy 3H .
Ponadto wyróżniona została praca Krzysztofa Chmiel a i Rafała Sinnickiego z klasy 3G.Dzięki konkursowi uczniowie mogli poszerzyć swoje zainteresowania dotyczące najbardziej atrakcyjnych miejsc w krajach niemieckojęzycznych, które mogą ich zachęcić do odbycia ciekawej i fascynującej podróży. Konkurs zorganizowała i przeprowadziła pani Agnieszka Rosochacz.



zDolny Ślązak Gimnazjalista - 17 XI 2014


- Enoch Szymocha z kl. II j - bierze udział w eliminacjach powiatowych - blok językowy - język niemiecki

- Erwin Jasic z kl. III j - bierze udział w eliminacjach powiatowych - blok matematyczno-fizyczny

Justyna Szymaniuk - kl. II c otrzymała stypendium Prezesa Rady Ministrów


Stypendium Prezesa Rady Ministrów

Kto?
Uczeń szkoły dla młodzieży, której ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości.

Kryteria:
Uczeń, który otrzymał promocję z wyróżnieniem, uzyskując przy tym najwyższą w danej szkole średnią ocen lub wykazuje szczególne uzdolnienia w co najmniej jednej dziedzinie wiedzy, uzyskując w niej najwyższe wyniki, a w pozostałych dziedzinach wiedzy wyniki co najmniej dobre.

Procedura:
Wnioski są sporządzane przez samorząd uczniowski, a jeżeli samorząd uczniowski nie został utworzony - przez komisję, w skład której wchodzi od 3 do 5 uczniów wybranych przez ogół uczniów danej szkoły. Wnioski przedstawia się radzie szkoły, a jeżeli rada szkoły nie została powołana - radzie pedagogicznej, w terminie do dnia 24 czerwca roku szkolnego poprzedzającego rok szkolny, w którym ma być przyznane stypendium.

Wniosek zawiera w szczególności:
-imię i nazwisko kandydata do stypendium;
-informację o spełnianiu przez kandydata do stypendium warunków uzasadniających przyznanie stypendium.

Rada szkoły (lub rada pedagogiczna) zatwierdza jednego kandydata do stypendium. Zatwierdzony wniosek dyrektor szkoły przedstawia kuratorowi oświaty w terminie do dnia 10 lipca roku szkolnego poprzedzającego rok szkolny, w którym ma być przyznane stypendium. Kurator oświaty sprawdza zgodność wniosku z warunkami określonymi w art. 90h ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, i po sporządzeniu listy zbiorczej – przedstawia za pośrednictwem ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania - Prezesowi Rady Ministrów w terminie do dnia 31 lipca roku szkolnego poprzedzającego rok szkolny, w którym ma być przyznane stypendium. Stypendium przyznaje się jednemu uczniowi danej szkoły na okres od września do czerwca w danym roku szkolnym.

Stypendium przyznaje Prezes Rady Ministrów.
Ze strony MEN


Wycieczka do LSSE - VOSS i CASETECH

  
  

więcej...

W dniach od 06 do 18 listopada 2014 r. 15 osób z klasy IIc (technik logistyk) wzięło udział w 35 godzinnym kursie magazyniera zorganizowanym w naszej szkole w ramach programu „Modernizacja Kształcenia Zawodowego II na Dolnym Śląsku”. Szkolenie miało charakter teoretyczny (zajęcia w szkole) jak i praktyczny ( zajęcia w magazynach firm znajdujących się w LSSE – VOSS i CASETECH). Wszyscy uczestnicy, oprócz zdobycia cennych doświadczeń, nawiązania kontaktów zawodowych, otrzymają zaświadczenie ukończenia kursu, które z pewnością będzie dodatkowym atutem w poszukiwaniu pracy po zakończeniu szkoły.



Święto Niepodległości

  
  

więcej...


Między nami kibicami



Przedstawienie o kibicowaniu z klasą dla młodzieży gimnazjalnej i nie tylko. Scenariusz i reżyseria - Pani Bogumiła Słomczyńska.




Roboty malarskie w świetlicy "Jutrzenka"

  
  

Pogłębiając swe umiejętności zawodowe uczniowie kl. II a Technikum Budowlanego wykonali prace malarskie w świetlicy "Jutrzenka" Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej nr 2

Sukcesy XII 2014





  

Skład zespołu:
- Chmurowski Piotr
- Kozłowski Łukasz
- Styrcz Jakub
- Drożdż Krystian
- Bruliński Mateusz
- Włoch Bartosz
- Migała Przemysław
- Kaszczyszyn Kacper
- Łuczyński Igor
- Klęczar Eryk

Opiekun: Krzysztof Spychalski



  
  


Jasełka 19 XII 2014

  
  

więcej...


Jasełka to widowiska o Bożym Narodzeniu wzorowane na średniowiecznych misteriach franciszkańskich, a ich nazwa wywodzi się od staropolskiego słowa jasło oznaczającego żłób.Za twórcę przedstawień bożonarodzeniowych uważany jest św. Franciszek z Asyżu, który pierwszą taką scenę zaaranżował w 1223 roku w Greccio.Ich treścią była historia narodzenia Jezusa w Betlejem i spisku Heroda. Początkowo figury Dzieciątka, Maryi, Józefa, Trzech Królów i pozostałych osób dramatu były nieruchome. Za sprawą zakonów franciszkańskich i bernardyńskich wprowadzono w ich miejsce marionetki.W pierwszej połowie XVIII wieku biskupi polscy zakazali wystawiania jasełek w kościołach. Przyczyną było coraz szersze przenikanie do treści przedstawień scen i postaci o charakterze ludycznym. Z szopkami zaczęli wówczas kolędować poza murami świątyń żacy, czeladnicy itp. Dały one początek wędrownym teatrzykom ludowym o świeckim charakterze.Teksty jasełkowe, najczęściej gwarowe, były w większości anonimowe. Przerabiano je wielokrotnie, między innymi ze względu na fakt, że zawierały wątki odwołujące się do aktualnych wydarzeń.Do znanych opracowań literackich należą jasełka napisane przez Lucjana Rydla pt. Betlejem polskie.Do czerpiących z tradycji polskich szopek współczesnych należy szopka dominikańska w Poznaniu z tekstami Jacka Kowalskiego, wystawiana przez Teatrzyk Towarzyski.Jasełka występowały też w kościele protestanckim na Pomorzu, czego przykładem są opracowane przez Marię von Bismarck (żonę starosty Łobza – Herberta von Bismarcka) i wystawiane w miejsowości Łobez Jasełka Łobeskie (Labeser Krippenspiel). Były one jednak ewenementem na protestanckim Pomorzu i grane były od 1921 roku do wojny. Jasełka te były ośmioaktowym przedstawieniem słowno-muzycznym, w trakcie którego aktorzy recytowali tekst, śpiewali oraz wspólnie z wiernymi zebranymi w kościele śpiewali wybrane pieśni. Byli mieszkańcy Łobza po wysiedleniu przenieśli tradycję jasełek w okolice Hanoweru, gdzie są one grane do dziś.
Wikipedia


Projekt badawczy 18 XII 2014



Ku czci Oskara Kolberga 16 XII 2014

  
  

więcej...

We wtorek 16 XII 2014 r. uczniowie gimnazjum uczcili pamięć znanego etnografa Oskara Kolberga prezentując własne interpretacje twórczości ludowej. Były tańce, śpiewy,recytacje i scenki rodzajowe. Uzupełnieniem projektu była wystawa zatytułowana "Graty z chaty naszych dziadków". Było i wesoło, i poważnie.

Oskar Kolberg był synem Juliusza Kolberga, ewangelika, pochodzącego z Meklemburgii kartografa, profesora miernictwa i geodezji na Uniwersytecie Warszawskim (przybyłego z Prus w roku 1798). Matką Oskara była Karolina Fryderyka Mercoeur, urodzona pod Warszawą w rodzinie francuskich imigrantów. Kolbergowie mieszkali w Przysusze od 1810 do 1817 roku. Ojciec Oskara pracował tam jako zarządca zakładów hutniczych. Po pobycie w Opoczyńskiem Juliusz Kolberg przeniósł się do Warszawy w związku z powołaniem na stanowisko profesora Uniwersytetu Warszawskiego. W Przysusze zostawili grób babki Oskara ze strony matki, oraz grób siostry Oskara, przedwcześnie zmarłej Julii. Mieszkając w Pałacu Kazimierzowskim, rodzina Kolbergów nawiązała kontakty z przedstawicielami inteligencji Warszawskiej, a także związała się ze środowiskiem artystycznym. Kolbergowie zapewnili swoim synom bardzo dobre wykształcenie. Wilhelm – starszy brat Oskara – był inżynierem i kartografem. Antoni – młodszy – malarzem. Kolbergowie mieli jeszcze dwóch synów – Juliusza i Gustawa, oraz córkę Julię. Ci jednak zmarli przedwcześnie.Oskar od dzieciństwa miał styczność ze światem kultury i nauki. W domu rodzinnym spotykał się między innymi z Samuelem Bogumiłem Linde, Mikołajem Chopinem czy Kazimierzem Brodzińskim. W latach 1823-1830 Kolberg uczęszczał do Liceum Warszawskiego, którego dyrektorem był Linde. Swoją edukację w Liceum Warszawskim odbywali także jego dwaj bracia – Wilhelm i Antoni. Uczniem Liceum był także Fryderyk Chopin. Poza nauką w Liceum, Oskar odbywał edukację muzyczną – pobierał nauki gry na fortepianie i kompozycji u T. Głogowskiego (1824), F. Vettera (1825), J. Elsnera (1830), a także u I. F. Dobrzyńskiego (w latach 1832-1834). Zmiany w życiu Kolberga przyniósł wybuch powstania listopadowego i zamknięcie Liceum Warszawskiego. Okres od 1835 do 1836 roku Kolberg spędził w Berlinie, gdzie odbierał edukację w Akademii Handlowej. W tym czasie uczył się także teorii muzyki i kompozycji Christiana F. Girschnera i Karla F. Rungenhagena.
Dorosły Kolberg pracował jako nauczyciel muzyki, urzędnik bankowy, księgowy. Dzięki pomocy swojego brata, Wilhelma, otrzymał w 1846 roku posadę w zarządzie Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Kolberg opracował ponad 1000 haseł z zakresu muzyki i muzykologii do wydawanej przez Samuela Orgelbranda Encyklopedii Powszechnej. Najważniejszym jednak jego dokonaniem pozostało stworzenie podstaw etnografii polskiej. To etnografia była główną dziedziną, jaką się zajmował. W roku 1839 po raz pierwszy wybrał się na Mazowsze w celach badawczych i rozpoczął zbieranie materiałów o folklorze muzycznym. Jako kompozytor, uzupełniał zbiory pieśni o zapis melodii. Publikując pieśni ludowe dołączał do nich opracowany przez siebie akompaniament fortepianowy. Z czasem jednak zmieniło się jego podejście – bardziej niż kompozytorem, stał się etnografem. Być może właśnie przez świadomość tej zmiany koncepcji, prace jego są nasączone samokrytycznymi sądami. Kolberg wielokrotnie podkreśla, że nie jest zawodowym etnografem. Jak pisał Stanisław Lam – „(...)zamilczał tu sam autor o swej ogromnej zasłudze, mianowicie, iż on to pierwszy dopiero, w jedną spoistą całość uchwycił melodyę ludową(...), a przez to dał podwaliny naszemu ludoznawstwu”. Efektem jego pracy nad ludowymi pieśniami było wydanie w 1857 roku dzieła pt. Pieśni ludu polskiego. Oskar Kolberg jako pierwszy badacz zebrał i usystematyzował kulturę ludową, dzieląc ją według regionów. W swoich badaniach terenowych, Kolberg dostrzegał wzajemne związki elementów kultury ludowej. Efektem jego pracy jest obszerne dzieło Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce, którego tomy zawierają materiały dotyczące poszczególnych regionów. Do roku 1890 udało mu się wydać 33 tomy Ludu... Innym dziełem badacza są Obrazy etnograficzne, wydane w 10 tomach. Dzięki swoim publikacjom Oskar Kolberg stał się członkiem Krakowskiego Towarzystwa Nauk, które w 1870r., po wielu staraniach, postanowiło częściowo finansować jego dalsze działania. To wpłynęło na decyzję Kolberga o opuszczeniu Warszawy i przeniesieniu się w okolice Krakowa. Początkowo mieszkał w Mogilanach, u swojego przyjaciela – etnografa, Józefa Konopki, później w Modlnicy, u brata Józefa. Tam spędził 13 lat pracując nad kolejnymi tomami swojego dzieła. W 1873r. Kolberg został członkiem Akademii Umiejętności, a rok później przewodniczącym jej sekcji antropologicznej. W dalszym ciągu Kolberg wyjeżdżał w teren i kontynuował swoje badania. Brał także udział w sympozjach i odczytach. Udał się między innymi na światową wystawę w Paryżu (1878). Kolberg był także jednym z patronów i organizatorów wystawy etnograficznej zorganizowanej w 1880r. w Kołomyi. Jesienią 1884r. przeniósł się do Krakowa i wciąż poświęcał się pracy etnograficznej. W 1885r. odbył swój ostatni wyjazd badawczy w Przemyskie i Sanockie. Rok przed śmiercią Kolberg obchodził 50-lecie pracy. Grono jego przyjaciół ze środowiska artystycznego i naukowego Krakowa zorganizowało w sali Towarzystwa Strzeleckiego obchody jubileuszu. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele władz, artyści i inteligencja. Pojawiła się także reprezentacja chłopów z Modlnicy. Podczas wydarzenia odbył się koncert z utworami m.in. Kolberga, Chopina i Moniuszki. Z okazji tego jubileuszu Kolberg uhonorowany został członkostwem Cesarskiego Towarzystwa Miłośników Przyrody, Antropologii i Etnografii w Moskwie, a także Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego i Warszawskiego Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia”. Ostatni rok swojego życia Kolberg spędził w domu Izydora Kopernickiego. Zmarł 3 czerwca 1890 r. W testamencie przekazał Akademii Umiejętności swoje niewydane materiały. Izydorowi Kopernickiemu zapisał książki oraz nuty. Część pieniędzy trafiła do Kościoła Ewangelickiego w Krakowie, część natomiast przeznaczył na wydanie swoich prac. II część Chełmskiego oraz Przemyskie wydane zostały przez Kopernickiego. Kolberg spoczął w Krakowie, na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze 47. Popiersie na jego grobie wykonane zostało przez Tadeusza Błotnickiego.
W roku 1960 utworzona została w Polskim Towarzystwie Ludoznawczym Redakcja „Dzieł wszystkich” Oskara Kolberga (DWOK), działająca początkowo we Wrocławiu. Celem Redakcji była publikacja spuścizny Kolberga. W 1962 r., za sprawą redaktora naczelnego Redakcji, prof. Józefa Burszty, zespół rozpoczął prace nad edycją w Poznaniu. Przewodniczącym Rady Naukowej DWOK został prof. Julian Krzyżanowski, zastąpiony po śmierci w 1976r. przez prof. Gerarda Labudę. Obecnie przewodniczącym Rady Naukowej jest prof. Aleksander Posern-Zieliński. Po kryzysie finansowym w latach 90-tych powołano do kontynuacji zadań DWOK niezależny Instytut im. Oskara Kolberga, który działa od 1998r. kontynuując zadania Redakcji.

Wikipedia


Bezpieczna szkoła - 12 XII 2014

  
  


Dnia 12.12.2014 roku odbyło się spotkanie Pani pedagog Katarzyny Łochowskiej pracownika Sekcji Oświaty Zdrowotnej PSSE w Legnicy z uczniami klas gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych naszej Szkoły w ramach Ogólnopolskiego Konkursu „Bezpieczna Szkoła – Bezpieczny Uczeń” na temat „Narkotyki, dopalacze - jak się bronić przed uzależnieniem”. Omówiono i przedyskutowano skutki zdrowotne i konsekwencje społeczne dla osobowości młodego człowieka zażywającego środki narkotyczne i odurzające oraz prelegentka przedstawiła sposoby uniknięcia zagrożeń. Młodzież zaprosiła Panią na kolejne spotkania.


Stypendium Prezesa Rady Ministrów - 11 XII 2014



  
  

więcej...


Bezpieczna szkoła - 10 XII 2014

  
  

więcej...

Dnia 10.12.2014 roku odbyło się spotkanie funkcjonariuszy Straży Miejskiej z uczniami klas gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych naszej Szkoły w ramach Ogólnopolskiego Konkursu „Bezpieczna Szkoła – Bezpieczny Uczeń” na temat „Jak bezpiecznie spędzić czas wolny od nauki w przerwie świątecznej”. Omówiono i przedyskutowano bezpieczne zachowanie w szkole, domu, na ulicy, na lodowiskach i górkach saneczkarskich, jak uniknąć zagrożeń, oraz jak udzielić pomocy osobie poszkodowanej.


Wycieczka do LSSE - 4 XII 2014

  
  
  


Targi Pracy i Zawodu - 14 I 2015



  
  

więcej...

Budujemy energooszczędny dom



  
  

więcej...



Cyberprzemoc- 24 II 2015 r.

  
  
  

Dnia 24 lutego 2015 roku w ramach udziału Szkoły w Konkursie „Bezpieczna Szkoła – Bezpieczny Uczeń” odbyło się spotkanie młodzieży klas gimnazjalnych z Panią Czesławą Moroz na temat „Cyberprzemoc”. W trakcie wykładu młodzież została zapoznana z pojęciami związanymi z przestępczością z wykorzystaniem sprzętu elektronicznego. W dyskusji młodzież przedstawiła swój punkt widzenia na ten problem. Cyberprzemoc to zjawisko, któremu poświęca się coraz więcej uwagi ze względu na konsekwencje psychiczne i fizyczne. Dlatego, każde działania profilaktyczne z tym problemem związane, przyczyniają się do podniesienia świadomości i wiedzy młodego człowieka, oraz zapobiegną nieprzemyślanym zachowaniom mogącym przyczynić się do ludzkich tragedii.


Apel w Gimnazjum nr 3 - 17 II 2015 r.

  
  

więcej...


Turniej logistyków 13 II 2015 r.

  

13.02.2014 r. uczniowie klasy II c : Justyna Szymaniuk, Beata Szpiliszewska i Kacper Janiec wzięli udział w drugiej edycji konkursu „ Najlepszy uczeń w zawodzie – technik logistyk”. Konkurs odbył się w Zespole Szkół nr 2 w Lubinie w ramach projektu MKZ II.


Turniej tenisa stołowego 10 II - 13 II 2015 r.

  
  

więcej...

Wyniki:

Igrzyska - 10 II 2015 r.

 

Dziewczęta

Chłopcy

1.

SP18

SP10

2.

ZSM

SP18

3.

 

SP9

4.

 

ZSM

 

Gimnazjada – 11 II 2015 r.

 

Dziewczęta

Chłopcy

1.

Gimnazjum 9

Gimnazjum 9

2.

Gimnazjum TWP

Gimnazjum TWP

3.

Gimnazjum 2

Gimnazjum 4

4.

Gimnazjum 4

Gimnazjum 3

 

Licealiada 12 II – 13 II 2015 r.

 

Dziewczęta

Chłopcy

1.

II LO

ZSEM

2.

ZSE

I LO

3.

I LO

ZSS

4.

V LO

ZSTiO

5.

ZSO nr 3

ZSB

6.

CKZiU

ZSR

 


VI Legnickie Prezentacje Edukacyjne - 10 II 2015 r.

  
  

więcej...


Najlepszy uczeń w zawodzie technik budownictwa - 9 II 2015

  
  

więcej...

Dnia 9 lutego 2015 r. w Zespole Szkół Budowlanych im. Wojska Polskiego odbył się subregionalny finał turnieju "Najlepszy uczeń w zawodzie technik budownictwa. Wyniki w poniższej tabeli:

Uczniowie

Opiekun

Nazwa szkoły

Liczba punktów

Krzysztof Studziński

Bogdan Horodniczy

Zespół Szkół Budowlanych

im. Wojska Polskiego

w Legnicy

416

Igor Opatowicz

Filip Kopański

Karolina Kot

Katarzyna Jagucak

Zespół Szkół Zawodowych
im. mjra Henryka Sucharskiego
w Złotoryi

236

Krystian Ziółkowski

Dawid Wiśniewski

Marcin Giba

Piotr Raczkowski

Zespół Szkół Samochodowych
i Budowlanych
im. Leonarda da Vinci

w Głogowie

180

Dominik Wasiuk

Jędrzej Korzeniowski

 













Budujemy energooszczędny dom

  
  

więcej...

Studniówka w ZSB - 6 II 2015 r.

  
  

więcej...



Najlepszy uczeń w zawodzie techniuk architektury krajobrazu - 3 II 2015

  
  

więcej...

Dnia 3 lutego 2015 r. w Zespole Szkół Budowlanych im. Wojska Polskiego odbył się subregionalny finał turnieju "Najlepszy uczeń w zawodzie technik architektury krajobrazu. Wyniki w poniższej tabeli:

Uczniowie

Opiekun

Nazwa szkoły

Liczba punktów

Natalia Detyna

Jerzy Serko

Zespół Szkół Budowlanych

im. Wojska Polskiego

w Legnicy

188

Joanna Papacz

Weronika Misiak

Krzysztof Jawor

Szymon Michalski

Zespół Szkół Agrobiznesu

w Bolkowie

147,5

Dawid Biskupowicz

Ewelina Bojaryn

Anna Ogiela

Krystyna Marcinkiewicz

Zespół Szkół Nr 1 im.

prof. Bolesława Krupińskiego

w Lubinie

145

Katarzyna Mazurek

Klaudia Gaweł

Bogumiła Paduch

Ewa Kołodziej,

Joanna Kmieć-Beuge

Technikum nr 6

w Głogowie

91

Monika Postok

Klaudia Hotloś

 



O walce z nowotworami krwi - 31 III 2015

  
  

więcej...

W ramach akcji rekrutowania dawców szpiku prowadzonej przez Krajowy Bank Dawców Szpiku oraz Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa uczniowie Technikum Budowlanego wzięli udział w prelekcji, zorganizowanej przez Samorząd Uczniowski, mającej na celu nie tylko rozpowszechnienie wiedzy o leczeniu chorób nowotworowych krwi i dawstwie szpiku, ale również uświadomienie, że każdy z nas może komuś uratować życie. Po prelekcji pełnoletni uczniowie Technikum Budowlanego przystąpili do wypełniania formularzy zgłoszeniowych a zespół prowadzący rozpoczął pobieranie próbek od ochotników.


II Międzygimnazjalne Zawody Przyrodnicze - 30 III 2015


W ZSO nr 4 odbyła się druga edycja Międzygimnazjalnych Zawodów Przyrodniczych. Nadrzędnym celem było zaakcentowanie interdyscyplinarności przedmiotów przyrodniczych. Sprawdzały one umiejętności planowania i wykonywania doświadczeń oraz wiedzę teoretyczną z biologii, fizyki, geografii i chemii. Tematem wiodącym był przepływ ładunku elektrycznego. W tegorocznych zmaganiach brało udział osiem szkół. Zwycięzcami zostali:

1. miejsce GIMNAZJUM NR 5,
2. miejsce GIMNAZJUM NR10,
3. miejsce GIMNAZJUM NR 3. - opiekun. p. Agnieszka Goleń


Piknik Naukowy razem z uczniami z SP nr 18 i SP nr 10 - 27 III 2015

  
  

więcej...





Muzyczne show III f - 24 III 2015

  
  

więcej...


Zrealizowane w ramach projektu gimnazjalnego "Wolność słowa, a muzyka młodzieżowa" przez uczniów klasy III F w składzie : Paweł Antonik, Patryk Brożyna, Magdalena Charchalis, Róża Gawor, Dominika Maciejewska, Dariusz Szydziak, Marcin Ślepecki, Karolina Tomczyk, Klaudia Wiśniewska.



Test wiedzy o Dolnym Śląsku - 23 III 2015

  
  

więcej...


W dniu 23 marca 2015r. w naszej szkole odbył się szkolny konkurs pn. „Test wiedzy o Dolnym Śląsku”. Z testem zmierzyli się uczniowie klas trzecich gimnazjum. Laureatami konkursu zostali:
1 miejsce: Aleksander Sidorowicz z klasy 3H
2 miejsce: Kacper Stachowski z klasy 3J
3 miejsce : Erwin Jasic z klasy 3J oraz Magdalena Charchalis z klasy 3F.
Uczniowie otrzymali dyplomy i nagrody związane z Dolnym Śląskiem, które zostały ufundowane przez Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Konkurs przygotowała i przeprowadziła pani Agnieszka Rosochacz
Zwycięzcom serdecznie gratulujemy!



Bezpieczna szkoła - 19 III 2015

  
  

więcej...

Dnia 19.03.2015 roku w ramach udziału Szkoły w Konkursie „Bezpieczna Szkoła – Bezpieczny Uczeń” odbyło się spotkanie klas gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z Panią Małgorzatą Stawicką - Lichotą na temat „Zapobieganie przemocy i cyberprzemocy – prawna ochrona dóbr osobistych”. Zjawisku Cyberprzemocy oraz przemocy fizycznej poświęca się coraz więcej uwagi ze względu na konsekwencje osobowościowe i społeczne ponieważ przekroczona zostaje granica dóbr osobistych. Mówienie o tym negatywnym zjawisku społecznym, ma uwrażliwić i podnieść świadomość młodego człowieka a w przyszłości zapobiec nieprzemyślanym zachowaniom. Wykład połączony był z wystawą prac plastycznych związanych z tematyką spotkania.


Targi budowlane BUDMA 2015 - 13 III 2015

  
  

więcej...


Bezpieczna szkoła - 10 III 2015

  
  

więcej...

Dnia 10 marca 2015 r. w świetlicy szkolnej odbyło się w ramach Ogólnopolskiego Konkursu „Bezpieczna Szkoła – Bezpieczny Uczeń” spotkanie młodzieży klas III gimnazjum z Panią Małgorzatą Stawicką – Lichotą przedstawicielką „Sanepidu” w Legnicy na temat „Uzależnienia – Nikotynizm”. W mini wykładzie prelegentka omówiła i zaprezentowała konsekwencje palenia papierosów. Spotkanie było bardzo interesujące a poruszony problem palenia spowodował to, że młodzież zaprosiła Panią na następne spotkania związane z tematyką uzależnień.


Zajęcia w Międzynarodowej Wyższej Szkole Logistyki i Transportu - 3 III 2015

  
  

więcej...

W dniu 3 marca 2015 r. grupa logistyków z klasy II c wzięła udział w zajęciach przygotowanych przez Międzynarodową Wyższą Szkołę Logistyki i Transportu we Wrocławiu. Uczniowie uczestniczyli w ciekawych wykładach na temat zastosowania dronów w logistyce, a także mogli dowiedzieć się wiele interesujących rzeczy o ich budowie i dostępnych modelach w Polsce i na świecie. Warsztaty zakończyły się pokazem możliwości technicznych dronów na świeżym powietrzu. Wszyscy uczestnicy otrzymali drobne upominki i certyfikaty potwierdzające uczestnictwo w zajęciach.


Bezpieczna szkoła - 3 III 2015

  
  

więcej...

Dnia 3 marca 2015 r. w ramach udziału Szkoły w Ogólnopolskim Konkursie „Bezpieczna Szkoła – Bez-pieczny Uczeń” odbyło się spotkanie uczniów naszej Szkoły z funkcjonariuszami Straży Miejskiej na temat „Przestrzeganie prawa, odpowiedzialność prawna także uczniów”. Prezentacja obejmowała pod-stawowe reguły prawa cywilnego i karnego – w konwencji odpowiedzialności prawnej uczniów z uwzględnieniem grup wiekowych, a także tematykę wykroczeń i przestępczości nieletnich oraz wy-konywania kar orzeczonych przez sądy rodzinne i dla nieletnich oraz sądy powszechne.


Żołnierze wyklęci - 1 III 2015

  
  

więcej...

Żołnierze Wyklęci. Polskie powojenne podziemie niepodległościowe i antykomunistyczne – antykomunistyczny, niepodległościowy ruch partyzancki, stawiający opór sowietyzacji Polski i podporządkowaniu jej ZSRR, toczący walkę ze służbami bezpieczeństwa ZSRR i podporządkowanymi im służbami w Polsce. Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych szacuje się na 120-180 tysięcy osób. Ostatni członek ruchu oporu – Józef Franczak ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka” – zginął w obławie w Majdanie Kozic Górnych pod Piaskami (woj. lubelskie) osiemnaście lat po wojnie – 21 października 1963 roku. W praktyce jednak większość organizacji zbrojnych upadła na skutek braku reakcji mocarstw zachodnich na sfałszowanie przez PPR wyborów do Sejmu Ustawodawczego w styczniu 1947 i powyborczej amnestii, po której podziemie liczyło nie więcej niż dwa tysiące osób. Uczestnicy ruchu partyzanckiego określani są jako „żołnierze wyklęci”, „żołnierze drugiej konspiracji” czy jako „żołnierze niezłomni”. W czasach PRL ogół jednostek antykomunistycznych określany był jako reakcyjne podziemie. Określenie „żołnierze wyklęci” powstało w 1993 – użyto go pierwszy raz w tytule wystawy Żołnierze Wyklęci – antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 r., organizowanej przez Ligę Republikańską na Uniwersytecie Warszawskim[4]. Jego autorem był Leszek Żebrowski. Stanowi ono bezpośrednie odwołanie do listu otrzymanego przez wdowę po jednym z żołnierzy podziemia, w którym, zawiadamiając o wykonaniu wyroku śmierci na jej mężu, dowódca jednostki wojskowej pisze o nim: wieczna hańba i nienawiść naszych żołnierzy i oficerów towarzyszy mu i poza grób. Każdy, kto czuje w sobie polską krew, przeklina go – niech więc wyrzeknie się go własna jego żona i dziecko. Termin „żołnierze wyklęci” upowszechnił Jerzy Ślaski, publikując książkę o takim tytule.W walkach podziemia z władzą zginęło około 15 tys. ludzi, w tym około 7 tys. członków podziemia. Już w roku 1943 w związku z niemieckimi klęskami na wschodnim froncie dowództwo AK rozpoczęło tworzenie struktur na wypadek okupacji przez ZSRR. Powstała organizacja NIE łącząca struktury cywilne i wojskowe, mająca na celu samoobronę i podtrzymywanie morale polskiego społeczeństwa w oczekiwaniu na wojnę Zachodu z ZSRR. Organizacja ta jednak została znacznie osłabiona w wyniku akcji „Burza” i powstania warszawskiego. Dodatkowym ciosem było aresztowanie dwóch najważniejszych osób w konspiracji: gen. bryg. Emila Fieldorfa i gen. bryg. Leopolda Okulickiego. 7 maja 1945 rozwiązano NIE i powołano nową organizację: Delegaturę Sił Zbrojnych na Kraj, która przetrwała kilka miesięcy i została zastąpiona Ruchem Oporu bez Wojny i Dywersji „Wolność i Niezawisłość”. Sytuacja, w której znalazły się organizacje niepodległościowe, była skrajnie ciężka: w kraju szalał terror NKWD i polskich służb bezpieczeństwa, zachodnie mocarstwa przestały uznawać Rząd RP na uchodźstwie, a od działań Delegatury odciął się premier Stanisław Mikołajczyk szukający możliwości kompromisu z komunistami. WiN zamierzało unikać konfrontacji i walk, a skupić się na metodach politycznego i propagandowego wpływu na społeczeństwo. W zbliżających się wyborach poparto jedyną legalną opozycję: Polskie Stronnictwo Ludowe. W rzeczywistości jednak poakowskie oddziały, nastawione na walkę zbrojną, nie potrafiły i nie chciały przestawić się na działalność cywilną. W największym okresie działalności organizacja liczyła 25-30 tys. ludzi. Akcje większości oddziałów podziemia antykomunistycznego były wymierzone w oddziały zbrojne UB, KBW, MO. Podziemie prowadziło również akcje ekspropriacyjne. Największą zorganizowaną jednostką prowadzącą na terenie powojennej Polski również regularne walki z siłami bezpieczeństwa była 6 Wileńska Brygada (WiN). Działania przeciw siłom bezpieczeństwa prowadził również m.in. wielkopolski oddział Antoniego Fryszowskiego: atak na spółdzielnię Samopomocy Chłopskiej w Wierzbinku (wrzesień 1946) i atak na spółdzielnię SCh w Mostkach (maj 1947). Podziemie niepodległościowe aktywnie działało na przedwojennych ziemiach polskich włączonych oficjalnie w 1945 do ZSRR, szczególnie na ziemi grodzieńskiej, nowogródzkiej i wileńskiej. Wśród oddziałów podziemia operujących na tym obszarze był m.in.: oddział płk. Macieja Kalenkiewicza „Kotwicz”, cichociemnego, dowódcy Okręgu Nowogródzkiego AK, oddział ppor. Czesława Zajączkowskiego „Ragnera” walczący w Nowogródzkiem, oddział por. Jana Borysewicza ps. „Krysia”, „Mściciel”, oddział ppor. Anatola Radziwonika „Olecha” operujący na ziemi lidzkiej, oddział ppor. Mieczysława Niedzińskiego „Mena” walczącego na Grodzieńszczyźnie. Jednym z ostatnich polskich żołnierzy czynnie walczących na Kresach był Hryncewicz ps. „Bogdan” pochodzący spod Lidy. Został ujęty w sierpniu 1953 i później zamordowany. Rotmistrz Zdzisław Szyłeyko w swojej pracy Lepsza strona czasu będącej wspomnieniami z walk partyzanckich na polskich Kresach podaje, że we wrześniu 1955 zginął na Wileńszczyźnie w walce z Sowietami partyzant z oddziału „Kmicica” – Franciszek Polakiewicz ps. „Ben Hur”. NKWD i bezpieka walczyła z konspiracją niepodległościową podstępnymi metodami. Już w 1945 roku po aresztowaniu Jana Mazurkiewicza ps. „Radosław” utworzono tzw. Centralną Komisję Likwidacyjną AK. „Radosław” zwrócił się do AK-owców z apelem o ujawnienie się i skorzystanie z amnestii. Była ona jednak podwójnym oszustwem – nie dość że obiecywała „łaskę”, mimo iż żołnierze AK nie popełnili przestępstw przeciwko narodowi, to jeszcze ubecy mieli tajną instrukcję, by ujawniających się AK-owców po ich ewidencji „internować i odosobnić”. W 1945 roku ujawniło się ok. 50 tys. żołnierzy podziemia. Taktykę tę powtórzono również w amnestii z 1947 roku, ujawniło się wtedy 76 774 osób. Zebrana w toku przesłuchań wiedza posłużyła do późniejszych represji wobec ujawnionych i dotarcia do osób nadal prowadzących walkę. Wiarołomne obietnice, groźby i tortury bezpieki okazały się główną bronią w walce z dowództwem antykomunistycznego podziemia. I Zarząd WiN pojmano, gdy szef Departamentu Śledczego MBP Józef Różański obiecał aresztowanej kurierce Emilii Malessie, że nikomu nic się nie stanie. Kurierka natychmiast podjęła próby interwencji, domagając się dotrzymania umowy i uwolnienia ujawnionych przez nią żołnierzy podziemia, ale nie przyniosło to żadnego skutku. W 1949 roku w akcie protestu i rozpaczy popełniła samobójstwo. Aresztowany prezes I Zarządu WiN Jan Rzepecki, mimo iż krytykował Jana Mazurkiewicza, zawierzywszy gwarancjom śledczych MBP o nierepresjonowaniu ujawnił wszystkich swoich współpracowników i nawoływał do ujawnienia się pozostałych członków WiN-u.Również szef IV Zarządu WiN podpułkownik Łukasz Ciepliński został zmuszony torturami i obietnicami do zdekonspirowania współpracowników. Po likwidacji IV zarządu UB utworzyło w ramach operacji Cezary fikcyjny V Zarząd WiN, którego głównym celem była dezinformacja wywiadów zachodnich. W sumie zdaniem prof. Jana Żaryna ponad 20 tysięcy żołnierzy zginęło bądź zostało zamordowanych skrytobójczo lub w więzieniach NKWD i UB, część wywieziono na Wschód, wielu skazano na kary pozbawienia wolności. W końcu lat 40. i na początku 50. ponad 250 tys. ludzi więziono i przetrzymywano w obozach pracy. Część badaczy reprezentuje pogląd głoszący, że podziemie antykomunistyczne było antysemickie i odpowiedzialne jest za mordy na Żydach. Antysemityzm wśród Żołnierzy Wyklętych mógł być związany z dużym udziałem Żydów i osób pochodzenia żydowskiego w kierownictwie UB, co potwierdził w swoich badaniach Instytut Pamięci Narodowej. Zdaniem socjolog Barbary Engelking-Boni podziemie antykomunistyczne w swojej propagandzie często posługiwało się przedwojennymi wątkami antysemickimi i stereotypem żydokomuny. Historyk Maciej Korkuć wskazuje na fakt strzelania do kilkunastu żydowskich cywili przez podkomendnych Józefa Kurasia „Ognia” w okolicy Krościenka, jednak podkreśla, że akcja określona przez niego jako zbrodnia nie była rozkazem „Ognia”. Socjolog Jan Tomasz Gross podaje, że oddział Kurasia zamordował wówczas 11 osób, raniąc 7. W 1946 lub 1945 (zależnie od źródeł) roku doszło do antysemickiego pogromu w Parczewie, gdzie oddział WiN Leona Taraszkiewicza zabił 3 Żydów (mogli być oni pracownikami MO lub UB). Żołnierze WiN dokonali grabieży sklepów i mieszkań żydowskich. Informacje o planowaniu zbrodni pojawiają się nawet w spisanej w 1948 roku kronice oddziału, która przyznaje o istnieniu planu rozgromienia żydowskiej ludności Parczewa. Do pogromu włączyła się też ludność cywilna. Do pogromu dojść miało ze względów zarówno ideologicznych, jak i rabunkowych. 20 czerwca 1945 roku w jednostka NSZ w Żelechowie zabiła trójkę Żydów, wcześniej 11 czerwca oddział ten zabił grupę „polskich działaczy demokratycznych”, wśród których znalazło się kilku Żydów. Według świadka zabitych później osób szukano jako Żydów. Według wyliczeń Józefa Adelsona akcja pociągowa współorganizowana przez NSZ pochłonęła życie 200 Żydów. Zdaniem Marka Edelmana członkowie podziemia w czasie tej akcji wyciągali z pociągów głownie Żydów. Na przełomie stycznia i lutego 1946 Romuald Rajs ps. „Bury”, stojący na czele oddziału Pogotowia Akcji Specjalnej (PAS) Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, dokonał serii zbrodni na ludności białoruskiej w Zaleszanach (16 zabitych), Wólce Wygonowskiej (2 zabitych), Puchałach Starych (30 zabitych) oraz Zaniach i Szpakach (31 zabitych). Niektóre z nich IPN określił jako niosące znamiona ludobójstwa. 30 stycznia 2011 roku na Podlasiu oddano hołd 79 ofiarom tych zbrodni. Oficerem NZW współodpowiedzialnym za zbrodnię w Piskorowicach na ludności ukraińskiej był Józef Zadzierski. 6 czerwca 1945 roku oddział Narodowych Sił Zbrojnych pod dowództwem Mieczysława Pazderskiego dokonał zbrodni w Wierzchowinach, mordując tam 196 osób pochodzenia ukraińskiego. 14 kwietnia 1950 roku Episkopat Polski podpisał porozumienie z władzami komunistycznymi. Punkt 8 porozumienia głosił, że Kościół katolicki, potępiając zgodnie ze swymi założeniami każdą zbrodnię, zwalczać będzie również zbrodniczą działalność band podziemia oraz będzie piętnował i karał konsekwencjami kanonicznymi duchownych, winnych udziału w jakiejkolwiek akcji podziemnej i antypaństwowej. Od 2011 roku, dzień 1 marca został ustanowiony świętem państwowym, poświęconym żołnierzom zbrojnego podziemia antykomunistycznego. Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” jest obchodzony corocznie, nie jest jednak dniem wolnym od pracy. Pierwszy dzień marca jest dniem szczególnie symbolicznym dla żołnierzy antykomunistycznego podziemia, tego dnia w 1951 roku wykonany został wyrok śmierci na kierownictwie IV Komendy Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Stefan Korboński został pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego w 1995 roku przez prezydenta Lecha Wałęsę. Łukasz Ciepliński, August Emil Fieldorf, Wincenty Kwieciński, Franciszek Niepokólczycki, Witold Pilecki i Jan Rzepecki zostali pośmiertnie odznaczeni Orderem Orła Białego przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej zostali pośmiertnie odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski: Marian Bernaciak, Hieronim Dekutowski, Kazimierz Kamieński, Stanisław Kasznica, Władysław Łukasiuk, Stanisław Marchewka, Jan Rodowicz, Józef Rybicki, Zygmunt Szendzielarz, Jan Tabortowski, Edward Taraszkiewicz i Leon Taraszkiewicz.

Wikipedia

224 rocznica Konstytucji 3 Maja

  
  


W stylu rap przeciw uzależnieniom - 27 IV 2015

  
  

więcej...



Zakończenie zajęć dla uczniów kl. IV a/b - 24 IV 2015

  
  

więcej...



XII Wystawa Budowlana 17 - 18 kwietnia

W legnickiej Budowlance w dniach 17 i 18 kwietnia 2015 r miała miejsce XII Wystawa Budowlana. Tegoroczna edycja odbywała się pod hasłem "Pamiętajmy o ogrodach". Wystawa zainaugurowana została występem Szkolnego Zespołu Teatralnego "Klub 1212" pod opieką p. B. Słomczyńskiej oraz wykładem przeprowadzony przez wykładowców.z Międzynarodowej Wyższej Szkoły Logistyki i Transportu we Wrocławiu. Ponadto pierwszego dnia uczniowie mogli poznać tajniki zdobywanego zawodu, uczestnicząc w różnych innych wykładach, np.: "Malowane światłem gawędy o Legnicy", "Produkty budowlane i ich zastosowanie w ogrodnictwie" czy "Ochrona i dekoracja drewna". Drugi dzień Wystawy odbywał się pod hasłem: "Przyjemnie i pożytecznie". Na ten dzień zaplanowane zostały różne konkursy, podczas których uczniowie mogli sprawdzić swoją wiedzę i umiejętności nie tylko budowlane. Największym zainteresowaniem cieszył się Turniej Murarski- uczniowie kontra nauczyciele. Zadaniem obu drużyn było wymurowanie przewodu kominowego. Oczywiście wygrali lepsi, czyli adepci sztuki budowlanej. Na wszystkich zwycięzców czekały ciekawe nagrody. Uwieńczeniem Wystawy był wspólny piknik, a nad całością czuwał p. B. Horodniczy. Tegoroczna Wystawa, podobnie jak poprzednie, cieszyła się dużym zainteresowaniem uczniów i pokazała, że trudnej sztuki budowania i projektowania można się uczyć nie tylko podczas lekcji.


Najlepszy uczeń w zawodzie - podsumowanie turnieju regionalnego 15 IV2015

  
  

więcej...

Zakończ nim zaczniesz

  
     




Finał województwa dolnoślskiego - Puchar Coca-cola - I miejsce

  

  





Gimnazjum nr 3 wśród najlepszych na Dolnym Śląsku w Turnieju Coca Cola Cup 2015. W finale Gimnazjum nr 3 Legnica pokonało Gimnazjum z Ząbkowic Śląskich 4:1 i awansowało do finału krajowego , który odbędzie się w Gdańsku w dniach 19-20.06.2015. Najlepszym bramkarzem turnieju został Michał Piotrowski, a najlepszym strzelcem turnieju Radosław Wasiuk . Skład : Piotrowski Michał , Stachowski Kacper, Kubań Łukasz, Radosław Wasiuk, Zagórski Filip, Cukier Szymon, Lewandowski Igor, Sebastian Hałubowicz, Bazan Piotr, Piła Dominik Coca-Cola Cup to jeden z największych turniejów piłkarskich dla młodzieży w Polsce, uważany za nieoficjalne Mistrzostwa Polski Szkół Gimnazjalnych.



Podróż po Europie - 19 V 2015

  
  

więcej...



Niemiecka piłka nożna





  

więcej...

Dnia 12.05.2015r. w naszej szkole odbył się szkolny konkurs z języka niemieckiego pn.” Niemiecka piłka nożna”. W konkursie wzięli udział uczniowie klas 1-3 Gimnazjum. Test z którym musieli zmierzyć się uczniowie składał się z 2 części: znajomości wiedzy o piłce niemieckiej raz z pytań w języku niemieckim. Walka była zacięta, jak to bywa między piłkarzami. Ostatecznie zwycięzcami zostali:

I miejsce: Enoch Szymocha z klasy 2J

II miejsce: Aleksander Puszczyński z klasy 3J

III miejsce: Kacper Stachowski z klasy 3J

Laureaci otrzymali dyplomy wraz z atrakcyjnymi nagrodami z rąk organizatorki konkursu - pani Agnieszki Rosochacz.

Gratulujemy świetnej znajomości wiedzy o piłce niemieckiej i życzymy sukcesów na boisku sportowym.


Egzaminy poprawkowe - sierpień 2015 r.

 

 

 

 

L.p.

Przedmiot

Termin

1.

Matematyka

25 sierpnia 2015 r., godz. 8.30

2.

J. angielski

25 sierpnia 2015 r., godz. 8.30

3.

Fizyka

25 sierpnia 2015 r. godz. 10.30

4.

Urządzanie i pielęgnacja obiektów architektury krajobrazu

25 sierpnia 2015 r. godz. 11.30

5.

Budownictwo ogólne

25 sierpnia 2015 r. godz. 12.30

6.

Informatyka

26 sierpnia 2015 r., godz. 8.30

7.

J. niemiecki

26 sierpnia 2015 r., godz. 9.30

8.

Organizacja robót budowlanych

26 sierpnia 2015 r., godz. 9.30

9.

Ochrona i kształtowanie krajobrazu

26 sierpnia 2015 r. godz. 10.30

10.

Pracownia budownictwa ogólnego

26 sierpnia 2015 r. godz. 11.30

 

 

 

 

 

Matura poprawkowa z matematyki – 25 VIII godz. 900 – w Zespole Szkół Budowlanych im. Wojska Polskiego

 

2 IX 2015 r. – godz. 1630

Zebranie rodziców i uczniów klas pierwszych w auli szkoły

 

2 IX 2015 r. – godz. 1700
Zebranie rodziców uczniów Technikum nr 4 i Gimnazjum nr 3



Zakończenie roku szkolnego

  
  
więcej...




Zakończenie roku szkolnego klas trzecich gimnazjalnych

  
  
więcej...















FINAŁ COCA-COLA CUP 20 CZERWCA 2015









Reprezentacja piłkarska chłopców Gimnazjum nr 3 w Zespole Szkół Budowlanych im. Wojska Polskiego w Legnicy pokonała w Gdańsku w finale krajowym Coca-Cola Cup reprezentację Miejskiego Gimnazjum nr 1 z Mińska Mazowieckiego zdobywając puchar i nieoficjalne mistrzostwo Polski gimnazjów. W drodze do finału pokonali w fazie grupowej Gimnazjum nr 16 z Lublina, Gimnazjum nr 12 z Gdańska, przegrywając z Publicznym Gimnazjum nr 5 z Kluczborka. W fazie pucharowej pokonali Zespół Szkół Publicznych nr 1 ze Skarżyska Kamiennej oraz w półfinale reprezentację Szkoły Mistrzostwa Sportowego z Łodzi. Najlepszym bramkarzem turnieju został Michał Piotrowski.

Skład reprezentacji:

1. Michał Piotrowski
2. Radosław Wasiuk
3. Kacper Stachowski
4. Dominik Piła
5. Łukasz Kubań
6. Filip Zagórski
7. Igor Lewandowski
8. Szymon Cukier
9. Kamil Hoszowski
10. Sebastian Hałubowicz

Trenerzy: Tomasz Piasecki i Michał Grządkowski

Wycieczka 11 VI 2015

  
  
więcej...

W dniu 11 czerwca grupa 50 uczniów naszej szkoły z klas III J, III H, II J i III F bawiła się w parku rozrywki ENERGYLANDIA w Zatorze. Uczniowie mieli okazję skorzystać z wielu atrakcji parku i przejechać się na największych rollercoasterach w Polsce. Z wiadomych przyczyn największą popularnością cieszyła się strefa ekstremalna



Certyfikat zawodowy oraz Bezpieczna szkoła






II miejsce - współzawodnictwo sportowe między gimnazjami - kategoria: chłopcy



Turniej Szachowy "Cztery pory roku - 9 czerwca 2015 r.

  

1 czerwca w Gimnazjum nr 3

  
  

więcej...

Przyjaciele