Szkoła Policealna


Tak zaczęło się


  

Rozbudowa miasta Legnicy, rozwijający się prężnie Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy oraz progresywny rozwój przemysłu zrodziły konieczność powołania do życia nowego typu szkoły, która miałaby za zadanie kształcenie przyszłych kadr budowlanych. Koncepcja powstania szkoły zbiegła się ze szczytem przeprowadzanej od lat reformy szkolnictwa w Polsce. Owa reforma szkolnictwa wynikała z potrzeby przekształcenia kierunków kształcenia ogólnego w techniczny. Przyczynił się do tego w istotny sposób rozwój przemysłu i zwiększone zapotrzebowanie na specjalistów z różnych branż technicznych. Dlatego powołanie do życia nowej szkoły znajdowało się w centrum uwagi władz polityczno-administracyjnych miasta, stąd już 15 grudnia 1966 roku na posiedzeniu Prezydium Miejskiej Rady Narodowej omówiono sprawę zmiany siedzib niektórych szkół oraz ich zmian organizacyjne tychże. W trakcie tych obrad postanowiono w oparciu o art. 55 ustęp 4 ustawy z dnia 25.01.1958 roku o Radach Narodowych ( Dz. U. 25/63 poz. 172 ), wystąpić do Kuratorium Okręgu Szkolnego we Wrocławiu z wnioskiem o powołanie z dniem 1. 02 . 1967 roku Dyrekcji Technikum Budowlanego i Zasadniczej Szkoły Rzemiosł Budowlanych oraz przeniesienie Liceum Pedagogicznego do Szkoły Rzemiosł Budowlanych zaraz po odbiorze nowego obiektu. W trakcie kompletowania grona nauczycielskiego należało uwzględnić pracujących w danej chwili nauczycieli. Postanowienie podpisał ówczesny Przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej inż. J. Hetmański. Kuratorium przychyliło się do powyższej koncepcji i pismem z dnia 26.02 1967 roku nr VI .OS.157 / 67 / H powierzyło pełnienie obowiązków Dyrektora Technikum Budowlanego i Zasadniczej Szkoły Zawodowej mgr Wacławowi Makowskiemu, dotychczasowemu Dyrektorowi Liceum Pedagogicznego w Legnicy.


mgr Wacław Makowski
Dyrektor Zespołu Szkół Budowlanych w latach 1967 – 1997


Zobacz tutaj...Tak drzewiej bywało

W roku szkolnym 1966/ 67 nie dokonano naboru do klas ogólnokształcących a rozszerzono naukę w szkołach technicznych, zwiększając liczbę oddziałów. Był to zalążek przyszłego Technikum Budowlanego w postaci jednego oddziału o specjalności gospodarka budynkami miejskimi i cztery oddziały Szkoły Rzemiosł Budowlanych o specjalności: murarz, malarz, monter instalacji wewnętrznych. Przez jeden rok młodzież tych klas gościnnie uczyła się w murach Technikum Samochodowego w Legnicy, ponieważ przy ulicy 22 Lipca trwała jeszcze budowa szkoły. Dzięki ogólnopolskiej akcji społecznej występującej pod hasłem „Tysiąc szkół na tysiąclecie istnienia państwa polskiego” w 1964 roku rozpoczęta budowa obiektów szkolnych przy ulicy 22 Lipca dobiegła końca i w kwietniu 1967 roku oddano do użytku piękny, nowoczesny, budynek szkolny. W nowym roku szkolnym 1967/68 budynek w swoje mury przyjął cztery klasy techniczne i jedenaście klas zawodowych o specjalności: monter instalacji sanitarnych, murarz, stolarz, elektromonter. Zatrudniono 53 nauczycieli i 9 pracowników administracji, naukę zaś rozpoczęło 1200 uczniów. Obok szkoły zaczęły rosnąć mury warsztatów szkolnych, które oddano do użytku 30 marca 1968 roku. Warsztaty szkolne wyposażono w najnowocześniejsze maszyny i urządzenia, które miały służyć uczniom do nauki zawodu. Były one wzorem najnowocześniej zorganizowanego zakładu produkcyjnego. 15 marca 1970 roku dla uczniów mieszkających poza Legnicą i mających trudności z dojechaniem do Szkoły z miejsca zamieszkania przekazano do użytku internat szkolny na 240 miejsc. Placówka ta wyposażona została w czteroosobowe pokoje mieszkalne, osobne pokoje do nauki, świetlicę, jadalnię i bibliotekę. 15 października 1971 roku oddano do użytku nowoczesny kryty; 25-metrowy basen kąpielowy i salę gimnastyczną. Obiekty te zostały wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt sportowy, a w budynku znajdowały się szatnie i natryski. Szkoła połączona została bezpośrednio z tymi obiektami tunelem na filarach. Uroczystość oficjalnego otwarcia Szkoły, nadania jej imienia, wręczenia sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski i zakłady opiekuńcze odbyła się 5 października 1968 roku.
I tak narodziła się nowa i ważna dla społeczeństwa placówka oświatowa. Placówka, która w niedalekiej przyszłości miała stać się kombinatem przygotowującym przyszłe kadry dla budownictwa i innych branż zawodowych. Szkoła ze względu na swoją kubaturę i ilość uczącej się młodzieży w mieście uważana jest za „giganta”.

 

 

 

 

 

 

Przyjaciele